Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ 1

Για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες της τρομοκρατίας των μειοψηφιών. Μια μικρή μερίδα οπαδών (θα έλεγα κάφρων) του Ολυμπιακού δημιούργησε επεισόδια μέσα στο γήπεδο καθώς και εκτός του γηπέδου. Ακόμη, οπαδοί του Ολυμπιακού συνεπλάκησαν με αγρότες λογά των μπλόκων που έχουν στήσει. Για μια ακόμη φορά αυτοί που λένε ότι αγαπούν την ομάδα την πληγώνουν βαθιά. Έτσι, ο Ολυμπιακός κινδυνεύει να δώσει αγώνες κεκλεισμένων των θυρών, όπως το ντέρμπυ με τον ΠΑΟΚ. Και ναι, πρέπει ο Ολυμπιακός να τιμωρηθεί όπως πρέπει. Το θέμα είναι πως θα καταφέρουμε να σβήσουμε αυτά τα γεγονότα από τα ελληνικά γήπεδα. Είναι καιρός λοιπόν οι διοικήσεις των ομάδων, η Super league και το κράτος να σφίξουν τα λουριά σε αυτούς τους κάφρους. Μετά τα παχιά λόγια από την δολοφονία του Φιλόπουλου είδαμε την ιδία αδρανεί. Είναι καιρός να ξυπνήσουν όλοι οι αρμόδιοι, αλλά και εμείς, και να ζητήσουμε να φύγουν αυτά τα παράσιτα από τα γήπεδα. Και κ. Κόκκαλη καλό είναι δηλώσεις τύπου « Αυτός είναι ο κόσμος του Ολυμπιακού» να λείπουν. Ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι αυτός που φοβάται να πάει γήπεδο για να μην φάει καμία πέτρα στο κεφάλι, είναι το παΐδι που θέλει να πάει γήπεδο και οι γονείς δεν τον αφήνουν. Αυτός είναι ο κόσμος του Ολυμπιακού και αν σας αρέσει. Αν δεν σας αρέσει η έξοδος είναι από εκεί.

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

ΚΟΥΚΟΥΛΑ

Μετά από τα περσινά επεισόδια προτάθηκε στην βουλή η ποινικοποίηση της κουκούλας. Αμέσως δημιουργήθηκαν αντιδράσεις από τους γνωστούς επαναστάτες της βουλής περί παραβίασης των ατομικών δικαιωμάτων. Αναρωτιέμαι ,λοιπόν, οι κουκουλοφόροι δεν παραβιάζουν τα ατομικά μου δικαιώματα; Και γιατί φοράνε κουκούλες; Για τον φόβο των καμερών; Κατά την διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου οι φοιτητές δεν φορούσαν κουκούλες. Γιατί ξέρανε ποιον πολεμούσαν και δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα. Οι σημερινοί «επαναστάτες» φύρανε την κουκούλας γιατί δεν ξέρουν ποιον πολεμούν γιατί δεν πολεμούν κανέναν. Είναι παιδακια του μπαμπα τα οποία επειδη τους πιεζουν στο σπίτι βαζουν την κουκούλας τα σπανε και μετα στο Κολωνακι για καφε. Αυτοί είναι οι επαναστάτες του σημερα. Κακομαθημενα παιδακια που βαριουνται την ζωή τους. Και βεβαία όχι δεν είναι έτσι. Είναι κακοι αστυνομικοι προβοκατορες του κινηματος. Απορω ποιος αστυνομικος θα πέταγε μολότοφ σε συνάδελφο του και θα το βλεπει να καίγεται ζωντανος. Η απαντηση: ΚΑΝΕΝΑΣ. Συγχαρητηρια στον κύριο Χρησοχοίδη και την Ελληνική αστυνομια για την επιτυχης αντιμετωπιση των γεγονοτων. Είναι καιρος η αστυνομια να παψει να φοβαται μην χαρακτηρισθει ως ακροδεξιά και φασιστική. Είναι καιρός σε αυτήν την χωρά να πάρουμε μια απόφαση. Είμαστε με τους «δημοκρατικούς τρομοκράτες» που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να καταστρέφουν αυτήν την χωρά ή με τους «κακούς φασίστες» αστυνομικούς που κάνουν (όχι όλοι δυστυχώς) την δουλειά τους και γιατί γίνονται στόχος των τρομοκρατών;
Εγώ πάντως είμαι με τους «κακούς φασίστες» αστυνομικούς.

ΑΣΥΛΟ

Τις τελευταίες μέρες είδαμε να γίνονται στο κέντρο της Αθήνας καταστροφές. Οι ‘γνωστοί-άγνωστοι’ προσπάθησαν να μετατρέψουν το κέντρο της Αθήνας σε πεδίο μάχης. Με πρόφαση, λοιπόν, τον ένα χρόνο από την δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου προσπάθησαν πάλι να αποδείξουν ότι είναι επαναστάτες. Αυτό κύριοι δεν λέγεται επανάσταση λέγεται τρομοκρατία. Και ας δούμε λίγο τα γεγονότα:

· Βιαιοπραγία εναντίον του πρύτανη του Παν. Αθηνών

· Κάψιμο της Ελληνικής σημαίας

· Ξήλωμα της σημαίας και τοποθέτηση ενός κωλόπανου

· Η Αθήνας πάλι μετατράπηκε σε πεδίο μάχης


Πέρα από αυτά έγιναν και αλλά τα οποία δεν χωριανέ για να αναφερθούν. Και αυτοί οι «επαναστάτες» ποιο μέρος χρησιμοποίησαν σαν ορμητήριο; Μα φυσικά το πολυτεχνείο και την νομική. Έτσι εκμεταλλευόμενοι το άσυλο για μια ακόμη φορά προέμβασαν στις εγκληματικές και τρομοκρατικές ενέργειες τους. Και εδώ εγώ αναρωτιέμαι γιατί τα λεφτά που πληρώνουν οι γονείς μας για να έχουμε το άσυλο να τα εκμεταλλεύονται τρομοκράτες. Το άσυλο υπάρχει για να γίνεται διακίνηση ιδεών και όχι για να γίνεται διακίνηση ναρκωτικών και μολότοφ. Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη για αλλαγή του νομού περί του ασύλου έτσι ώστε το άσυλο να επιτελεί τον ρολό για τον όποιο θεσμοθετήθηκε.